Dit is de titel van het nieuwste boek van mijn vader Herman Romer.
“Deze roman verhaalt van de invloed die de fusie van twee verzekeringsbedrijven uitoefent op het personeel. Na de integratie slaan onrust en verwarring toe. Botsingen van de ene bedrijfscultuur met de andere blijven niet uit. Ellebogenwerk en intriges treden aan het licht. Karakters raken misvormd, relaties ontsporen en mensen worden aan de kant geschoven. Zelfs morele chantage duikt op.
Dit verhaal, niet ontbloot van licht satirische trekjes, voltrekt zich tegen het slot van de jaren zestig. Toch is het niet minder geschreven op de huid van deze tijd. Léés wat zich achter het bolwerk van zekerheid en bescherming afspeelt”.
Bestel dit boek bij Bol.Com
Het kan niet vaak genoeg gezegd worden. Als organisaties fuseren of reorganiseren is het van het grootste belang om van begin af aan de medewerkers te informeren en te betrekken bij wat er gaat gebeuren. Mensen willen serieus genomen worden. Mensen zijn nu eenmaal geen machines die je zonder meer kunt verplaatsen. Dit werd weer eens heel duidelijk bij het bericht over de golf van zelfmoorden bij France Télécom.
Een voorbeeld hiervan was een 53-jarige manager, die haar zelfmoordpoging wél overleefde. Zij deed haar poging nadat ze had gehoord dat ze voor de derde keer in een jaar tijd naar een ander gedeelte van Frankrijk zou worden overgeplaatst. 23 andere medewerkers van France Télécom overleefden het afgelopen jaar hun zelfmoordpoging niet.
Het is wel ironisch te bedenken dat een bedrijf dat leeft van (tele)communicatie er blijkbaar niet in slaagt om goed te communiceren met haar eigen mensen.