De kracht van jouw keuze

Vastgelopen in een baan? Noodgedwongen op zoek naar een andere uitdaging? Of nog aan het begin van een loopbaan en zijn er zoveel mogelijkheden?

In de workshop: De kracht van jouw keuze onderzoeken we op een ontspannen manier hoe jij de (loopbaan)keuzes maakt die bij jou passen. En daardoor de meeste kracht hebben. Omdat ze kloppen met wie je bent en wat je verwacht van een (loop)baan.

• Datum en tijdstip: vrijdag 8 oktober, van 14-17 uur, inloop vanaf 13.30 uur

Ontspannen Netwerken

Een groot aantal mensen heeft een enorme hekel aan netwerken. Netwerken is iets wat moet, maar niet leuk kan zijn. Bij netwerken denken velen ook aan borrels waar je vrijwel niemand kent. Waar je naar toe moet, omdat het voor jouw netwerk belangrijk lijkt te zijn. Of dat je daar misschien je visitekaartjes kan geven aan mogelijk voor jou interessante mensen.

Netwerken kan ook anders zijn. Zelf ervaren dat netwerken ook leuk kan zijn? Geef je dan op voor de workshop Ontspannen Netwerken.

• Datum en tijdstip: vrijdag 29 oktober, van 14-17 uur, inloop vanaf 13.30 uur

Weten wat anderen vonden van deze workshop? Kijk op de pagina Cliëntenreacties van deze site.

Aanmeldingsgegevens voor de workshops

• Locatie: The Hub, Garden Room, Heemraadssingel 219, Rotterdam
• Investering: per workshop 60 euro. Geef je op voor beide workshops en je betaalt 100 euro i.p.v. 120 euro.
• Aanmelding: per e-mail naar martine.romer@gmail.com
• Boek het genoemde bedrag over op: rekeningnummer 64.06.60.126 t.n.v. M.C. Romer te Rotterdam
• Aanmelding is definitief, zodra het bedrag binnen is.

Na afloop van een van de workshops toch nog behoefte aan extra persoonlijke tips? Maak dan kosteloos een afspraak met mij op een andere datum.

Coaches en trainers zijn een groot deel van hun tijd bezig met het motiveren en inspireren van anderen. Dat kan niet zonder dat zij zelf ook geïnspireerd worden!
Wie inspireert mij?

Dat kunnen bekende mensen zijn, maar ook “gewone” mensen in mijn omgeving. Een van mijn buren bijvoorbeeld is een 99-jarige oud-acteur, die in vol ornaat regelmatig naar buiten gaat om te collecteren voor goede doelen. Zo haalt hij met een kwinkslag en een paar melkbussen heel wat bijdragen naar binnen. Ik vind het fantastisch dat iemand op die leeftijd nog zo betrokken bezig kan zijn.

Inspirerende mensen zijn ook te vinden bij The Hub (in Rotterdam en Amsterdam). Zo zijn er in Amsterdam twee coaches te vinden, Joel Monk en Laurens van Aarle, die als een van hun doelen hebben gesteld: andere coaches te inspireren. Kijk eens op hun website Coaches Rising
In het voorjaar heb ik elke woensdag kunnen luisteren naar inspirerende gesprekken met experts op het gebied van coaching. Niet alleen kreeg ik hiermee morele steun, ik werd er ook vrolijk van.

The Hub heeft nu voor de tweede maal in haar geschiedenis een Summer School Hub Summer School. Daar worden veel inspirerende activiteiten georganiseerd. Zelf heb ik met vijf andere enthousiaste mede-Hub leden een workshopdag opgezet. Hierbij de “officiële” aankondiging:

A Day to be Moved

Eén dag, twee ruimtes en zes workshops! Zaterdag 21 augustus 2010 kun je in Rotterdam kennismaken met verschillende vormen van beweging, dans en meditatie. Yoga, 5Ritmes®, Aikido, InterPlay® en meer. De workshops worden begeleid door professionele en ervaren trainers. Lees meer over deze dag op de speciaal gemaakte website: A Day to be Moved

Vraag aan iemand van 50 jaar of hij is geworden wat hij wilde worden toen hij 18 jaar was. Grote kans dat zijn carrière heel anders is gelopen dan gedacht. Zo wordt vaak geëist van jonge hoger opgeleiden in het bedrijfsleven om aan carrièreplanning te doen. Waar sta je over 5 jaar? En als het dan niet loopt zoals gepland, levert dat behoorlijk wat frustratie op.

Een loopbaan – trouwens je hele leven – valt niet altijd te plannen. Dat betekent overigens niet, dat je helemaal niets moet plannen of dat je nergens over na hoeft te denken.

Wel is het goed om soms zaken aan toevallige factoren over te laten en daar niet meteen zenuwachtig over te doen. In ons over gereguleerd land is dat nog niet altijd eenvoudig. We zijn niet gewend om risico’s te nemen. Wie weet wat er kan gebeuren?

Wat is er voor nodig om ergens te komen op loopbaangebied? In ieder geval de vaardigheden en kennis die bij een bepaalde functie horen. Maar wat te denken van jouw (sociale) achtergrond? Uit wat voor een soort gezin kom je? Wat heb je meegekregen? Op welke school heb je gezeten? Dat telt nog steeds mee.

Kijk eens naar het onlangs gepubliceerde proefschrift van Mick Matthys. Hieruit blijkt dat hoogleraren oorspronkelijk afkomstig uit arbeidersgezinnen er veel langer over hebben gedaan om die functie te bereiken, ondanks hun gebleken geschiktheid. Zij kenden simpelweg de sociale codes niet van de mensen voor wie het vanzelfsprekend is om dit soort functies te bekleden.

Ook is van belang wat je toevallig mee krijgt onderweg. Het boek van Malcolm Gladwell: Outliers (Uitblinkers in de Nederlandse vertaling) geeft een fascinerend beeld van de wijze waarop bijv. Bill Gates (Microsoft) alle geluk mee had in de omgeving waarin hij verkeerde. En hij had de juiste leeftijd op het juiste moment. Het boek betoogt, dat je natuurlijk wel een basis IQ nodig hebt, maar dat daarna allerlei andere factoren een rol gaan spelen.

Soms is dat niet op het eerste gezicht herkenbaar. Hoe komt het dat bijna alle sterspelers van het nationale ijshockeyelftal van Canada geboren zijn in de maanden januari, februari en maart? Dat lijkt toeval, maar is het niet, laat Malcolm Gladwell zien.

Ook in mijn eigen omgeving zie ik carrières heel anders verlopen dan van te voren gepland. Wat had jij willen worden, toen je 18 jaar was. En? Is dat gelukt?

Hoe maak jij jouw keuzes? Hoe lastig is het om keuzes te maken? Vragen waar iedereen wel eens mee worstelt. Keuzes maken geeft een gevoel van verlies. Als ik “ja” zeg tegen het een, zeg ik “nee” tegen het ander. Moeilijk hoor!

Maar soms is het nodig om keuzes te maken. Bijvoorbeeld omdat je bent vastgelopen in een baan. Omdat die baan niet meer bij jou past. Of omdat je noodgedwongen op zoek moet naar een andere baan. Jouw baan vervalt of is geschrapt. Wat ga je nu verder doen?
Of sta je aan nog aan het begin van jouw loopbaan en zijn er zoveel mogelijkheden?

In onze maatschappij waarin zoveel keuzes te maken zijn en waarin er zoveel van je verwacht wordt, scheppen zoveel mogelijkheden ook verwarring. In hoeverre zijn de keuzes die ik maak mijn eigen keuzes of pas ik mij aan de verwachtingen van anderen aan?

Overigens blijkt een eenmaal gemaakte keuze in de praktijk in negen van de tien gevallen voor opluchting te zorgen. Gelukkig: eindelijk heb ik mijn keuze gemaakt!
En die tiende keer? Wie zegt, dat je een keuze niet mag terugdraaien, als dat mogelijk is?

Hoe maak jij de keuzes die bij jou passen? En daardoor de meeste kracht hebben. Omdat ze kloppen met wie je bent en wat je verwacht in een baan.

Dit klinkt bekend hè? Iedereen doet wel eens van dit soort uitspraken.
Het is ook heel menselijk. Het heeft alles te maken met ons begrip van tijd.

Laatst is er een wetenschappelijk onderzoek gepubliceerd, waarin werd aangetoond, dat mensen zaken uitstellen, naarmate ze meer tijd hiervoor denken te hebben.

Dit kan te maken hebben met niet zulke belangrijke dingen. Denk aan een tentoonstelling die je graag wilt zien. Oh, je hebt er nog een paar maanden voor. Nou, dan is er nog tijd genoeg.
Het hoeft niet meteen. Later, wanneer ik ….. dan ga ik er wel naar toe.

Maar wie kent geen mensen in hun omgeving, die je hoort zeggen. Zodra ik met pensioen ben, ga ik die wereldreis maken. Of: nu kan ik niet weg van mijn werk. Er is veel te veel te doen. Dus, die vakantiedagen, die laat ik dan maar verlopen. Later, wanneer ik …… dan ga ik….

Zo had ik ooit een collega, die sinds zijn 45e een horloge had, dat de dagen aftelde totdat hij met pensioen zou kunnen gaan. “Ik moet nog 3261 dagen en 5 uur werken, dan ga ik de dingen doen, die ik altijd al heb gewild”.
In de tussenliggende jaren heeft hij maar weinig plezier in zijn werk gehad. Immers, hij was al die tijd bezig met: later, wanneer ik…. dan ga ik….

En zo wordt het later en later en plotseling besef je: die tentoonstelling is al afgelopen. Of:
ik ben nu wel met pensioen, maar eigenlijk heb ik geen energie meer om op wereldreis te gaan. Misschien had je die wereldreis met een dierbare willen maken, maar die is er niet meer.

Hoe zit dat bij jou? Wat wil je (nog) graag doen? Zoek naar mogelijkheden om het tóch te doen. Wees je bewust van wat je graag wilt en doe het NU! Er komt niet altijd een: later, wanneer ik…..

Ambitie is een lastig begrip in de Nederlandse samenleving. In ons land bestaat niet voor niets de uitdrukking: doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg. Ook heerst er een cultuur van: heb je een zes gehaald, nou dan ben je toch geslaagd? Het is helemaal niet nodig om je in te spannen om er meer uit te halen.

Een voormalige Zuid-Afrikaanse immigrant, inmiddels teruggekeerd naar zijn geboortegrond, omschreef ook goed de hokjesgeest in Nederland. Ben je ooit fietsenmaker geworden, dan is het de bedoeling dat je altijd fietsenmaker blijft.

Ambitie? Dat is toch meer iets voor snelle, dertigjarige carrièremakers?

Waarom mag jij niet ambitieus zijn in het vak dat je uitoefent, welk vak dat ook is?
Als jij hartstochtelijk van jouw vak houdt en er wilt uithalen wat er in zit, beleef je er meer plezier aan. Vaak heeft dat ook een positief effect op je omgeving. Dit begrip is omgeschreven in een – zoals gebruikelijk snel geschreven Amerikaans – boekje: de Fred factor. Hierin haalt de schrijver zijn postbode Fred aan, die de mensen bij wie hij zijn post bezorgt ook persoonlijk kent en zaken voor hen in de gaten houdt. Zo iemand vergeet je niet.

Aan de andere kant zijn er mensen die nieuwsgierig zijn en blijven. Die zich willen blijven ontwikkelen. En dus onderzoeken wat zij met hun leven willen doen. Zo kan het zo maar gebeuren, dat zo iemand verschillende beroepen uitoefent in zijn of haar leven. Op je twintigste kijk je namelijk anders tegen het leven aan dan op je veertigste of op je zestigste. Het is vreemd, als je dan in elke levensfase precies hetzelfde zou moeten doen of willen.

In de Nederlandse samenleving wordt dat vaak wel van je verwacht. Jij was toch fietsenmaker? Waarom wil je nou opeens iets anders? Het wekt verwarring. De hokjesgeest werkt niet (meer).
Het is er ook de oorzaak van, dat zoveel mensen teleurgesteld of helemaal afgehaakt zijn. Ze vinden geen passie meer in wat ze doen. En er wordt niet van ze verwacht dat ze het roer omgooien om die passie weer terug te vinden.

Ga eens bij jezelf na: ben jij (nog) ambitieus? Wil jij jouw leven (nog) met hartstocht leiden? En zo ja, wat is daar dan voor nodig?

Een groot aantal mensen heeft een enorme hekel aan netwerken. Netwerken is iets wat moet, maar niet leuk kan zijn. Bij netwerken denken vele ook aan borrels waar je vrijwel niemand kent. Maar waar je naar toe moet, omdat het voor jouw netwerk belangrijk lijkt te zijn. Of dat je daar je visitekaartjes misschien kan geven aan mogelijk voor jou interessante mensen.

Netwerken kan ook anders zijn. Wat mensen zich vaak niet realiseren is dat iedereen een netwerk heeft. Voor de een is dat wat groter dan voor de ander. Maar ga maar eens na: heb je familie, vrienden, buren? Allemaal mensen die in jouw netwerk zitten. En jou kennen. Weten wie jij bent en waar jij goed in bent. Mensen die jou kennen, vinden het vaak best leuk als ze iets voor jou kunnen doen. Je moet dan wel aangeven, wat je graag wilt en of ze je daarbij kunnen en willen helpen met ideeën, tips etc.

Netwerken kan zelfs leuk zijn. Door op ongewone manieren contacten te leggen. Je kunt er bijvoorbeeld een spel of een wedstrijd van maken.

Begin maart geef ik de workshop Ontspannen Netwerken. Een workshop waarin je kunt ervaren dát het leuk kan zijn om te netwerken. Meer weten en je opgeven voor deze aantrekkelijke workshop? Kijk dan op deze website onder “Projecten”.

Vaak vragen mensen: wat is een goede coach? Welke eigenschappen moet hij of zij hebben?

Een van de eigenschappen die naar voren komt is: levenservaring. Het is lastig om anderen te begeleiden in de uitdagingen die op je pad komen, als je zelf nog weinig uitdagingen hebt gekend. Dan kan het snel een maniertje of een vaste methode worden, niet echt afgestemd op de gecoachte.

Aan de andere kant is dan de vraag: wanneer heb je voldoende levenservaring? Leeftijd kan een criterium zijn, maar dat hoeft niet. Hier geldt niet altijd: hoe ouder, hoe meer levenservaring.

Er zijn honderden coaches in Nederland. Sommigen verzuchten: het lijkt wel of de ene helft van Nederland de andere helft van Nederland coacht. Natuurlijk heeft dat ook met maatschappelijke ontwikkelingen te maken. Door steeds meer drukte en onrust, nemen mensen vaak niet de tijd om eens stil te staan bij waar ze mee bezig zijn. Ook hebben mensen in de naaste omgeving minder tijd om eens echt te luisteren naar wat de ander bezighoudt.

Hoe kies je een voor jou goede coach? Hij of zij moet passen bij jouw vraag. Niet iedere coach houdt zich met hetzelfde bezig. Er zijn sportcoaches, coaches die zich bezighouden met meditatie, die helpen bij het vinden van nieuw werk, mental coaches (tsjakkah!) etc. Belangrijk is dus eerst om je vraag helder te maken. Wat zoek ik eigenlijk? Wat wil ik bereiken met de gesprekken met mijn coach?

En verder natuurlijk: past deze coach ook qua manier van werken bij mij? Dat wil zeggen, wat voor type persoon zoek ik? Als dat voor jou duidelijk is, kun je daarna contact leggen met een aantal coaches in jouw omgeving en een vrijblijvend gesprek aangaan. Op die manier voel je vanzelf wel of deze coach bij jou past.

Welke beelden heb jij van mensen van 25, 45, 65 of 85 jaar? Onbewust heeft ieder mens daar wel een idee bij. Je slijpt je beeld namelijk naar je eigen ervaringen met anderen van die leeftijd. En vlak ook de algemene beeldvorming in de maatschappij niet uit!

Zodra je verder kijkt, zien de zaken er vaak heel anders uit.

Een voorbeeld van een onderzoek in een grote organisatie van enkele jaren geleden. Oudere werknemers dachten, dat de werkgever dacht, dat zij te oud waren om nog in te investeren. En zij gingen zich gedragen als oudere werknemers, waarin niet meer geïnvesteerd hoefde te worden. Als gevolg hiervan ging de werkgever daadwerkelijk denken dat de oudere werknemers te oud waren om nog in te investeren….

In mijn eigen omgeving bevinden zich diverse mensen van tussen de 75 en 85 jaar. Zij nemen nog volop deel aan het maatschappelijk leven. Ze zijn vaak ook nog – zij het niet meer in een volledige (standaard) werkweek en in een rustiger tempo – op diverse manieren aan het werk.

Deze mensen voldoen helemaal niet aan het algemeen geldende beeld van oudere, uitgebluste mensen! Net zo min als dat geldt voor Tina Turner…

En hoe zit het met die 40-jarige moeder van 4 kinderen. Zij werkt full time. Hoe kan dat? In Nederland is dat toch vreemd? Misschien heeft zij wel een man, die voor de kinderen zorgt. Omdat hij dat graag doet. Of omdat hij een beroep heeft dat hij ook thuis kan uitoefenen.

Check vooraf eens de beelden die je van elkaar hebt. Kloppen die wel? En bedenk dan eens hoe maatschappelijke discussies of je eigen sociale omgeving jouw eigen beeld beïnvloeden.

In Nederland viert het gelijkheidsideaal hoogtij. Ook ik ben er vanuit mijn gevoel voor rechtvaardigheid van overtuigd, dat je geen onderscheid mag maken tussen mensen. Maar mensen zijn nu eenmaal niet gelijk. Ieder mens heeft zijn eigen kwaliteiten, vaardigheden en ervaring. Ieder mens heeft ook te maken met zijn eigen sociale omgeving.

Bedrijven gaan reorganiseren of fuseren en voegen dan hun vestigingen samen. Wat is vaak het gevolg voor een deel van de werknemers? Een veel langere reistijd. Dat gaat niet, als je jouw kind voor 18.00 uur uit de crèche moet halen.
Mensen haken dan af. Wat een verspilling van menselijk potentieel! Alleen omdat een deel van jouw werknemers niet in het vooraf bedachte standaardsysteem past.

Een voorbeeld, om te laten zien dat het bij Leeftijdsbewust Personeelsbeleid niet alleen gaat om de (duurzame) inzetbaarheid van oudere werknemers.

Maatwerk is belangrijk. En hoe je dat maatwerk kunt toepassen door je hele organisatie heen. Geef mensen het gevoel dat je hen betrekt bij waar je mee bezig bent. Dat is voordelig voor jouw organisatie. Maatwerk betekent: samen bespreken wat de mogelijkheden zijn. En het soms vinden van ongewone oplossingen. Zodat je organisatie optimaal kan profiteren van de inzet van jouw mensen.

In de AOW-discussie betekent maatwerk ook: mensen die langer willen blijven doorwerken, niet op hun 65e standaard met pensioen sturen. Omdat dat nu eenmaal ooit zo besloten is. Het is een onzinnige gedachte om te denken, dat iedereen standaard op dezelfde leeftijd ophoudt met denken of doen. We overlijden toch ook niet allemaal op dezelfde leeftijd?