Ongeveer driekwart van de mensen denkt bij een clown aan een kleurrijk verkleed en volledig geschminkt persoon. Die je niet serieus kunt of moet nemen. Sommige kinderen zijn ook nog eens bang van clowns.
De rest van ons heeft wel eens ervaring opgedaan met een ander type clown. Bijvoorbeeld doordat ze een CliniClown of een Faria-Clown hebben gezien. Deze clowns zijn ook wel verkleed. Maar zij zouden met een rode neus kunnen volstaan.
Een CliniClown werkt voor kinderen in ziekenhuizen. Faria-Clowns gaan bij dementerende ouderen op bezoek. Het gaat bij deze clowns niet om het uitvoeren van een kunstje. Het gaat om het daadwerkelijk contact zoeken en in contact komen.
Om “clown” te zijn, hoef je je niet te verkleden. Een rode neus is voldoende. En zelfs dat is niet altijd nodig. Een clown stapt zonder na te denken ergens in, gaat op zijn gevoel af. Een clown is direct in zijn teleurstellingen of opgetogenheid. Een clown wil zijn ervaringen met jou delen. Een clown geeft nooit op, hij loopt net zo lang tegen die muur aan, totdat deze valt. En dan deelt hij zijn blijdschap met jou.
Zelf heb ik verschillende cursussen en workshops “clown” gevolgd. Ik ben er heel blij van geworden. Ik heb geleerd de technieken, het karakter van de clown toe te passen in mijn dagelijks leven. Privé én zakelijk. En het helpt om écht contact te maken met mensen, om mensen vrolijker te maken, om mensen om zichzelf te kunnen laten lachen.
Er zijn overal in het land opleidingen en “clowns” workshops. Neem eens een kijkje op de website van Siebe Fockens, www.siebefockens.nl. Bij hem heb ík geleerd hoe ik mijn eigen clown kan vormgeven.